Cuma hutbesinde duaya amin denir mi?

Cuma hutbesinde duaya amin denir mi?
2.789 kişi okudu.

Cuma hutbesinde imamın yaptığı duaya cemaatin el açarak amin demesi doğru mudur?

Soru: Cuma namazında imam hutbede dua ederken bazı kişiler ellerini açmıyor ve hocanın duasına amin demiyor. Cemaatin çoğunluğu elini açıyor amin diyor. Hangisi doğru? Hutbede duaya amin denir mi?

Cevap: Cuma namazında imam hutbe okurken cemaatin sesli olarak “Amin” dememesi gerekir!

Cuma hutbesi sırasında yapılan duaya sesli amin denir mi?

Hutbe sırasında hatibin yaptığı duaya cemaatin de seslice “Amin” demesi doğru değildir, mekruhtur. hutbeyi okuyan, buna sebep olmamak için duayı içinden yapmalıdır. Cemaatin de amin demesi gerekiyorsa, bunu sesli yapmayıp kalben, içinden demesi gerekir.

Cuma hutbesinde imamın yaptığı duaya sesli amin demek doğru mudur?

Cuma hutbesinde imamın yaptığı duaya sesli amin demek doğru mudur?

HUTBEDE DUAYA AMİN DENMEMELİ!

Hutbeyi okuyan kimse duaları açık veya gizli okuyabilir. Ancak açıktan dua ettiği zaman cemaat amin diyecekse bunu gizli yapar. Böylece cemaatin amin demesine engel olmuş olur. Çünkü, hutbe okunurken insanların konuşmaları, tesbih çekmeleri, aksırıp “elhamdulillah” diyene “yerhamükallah” demeleri, selam almaları ise mekruhtur.

Hutbe okunurken Peygamber Efendimize (asm) salavat getirmek ve yapılan duaya amin demek de mekruhtur.

Eğer salavat getirmek ve amin demek gerekiyorsa, bu kalben okunur; dil ile teleffuz edilmez.

Hutbede duada bulunmak sünnettir. Ancak bu dua esnasında cemaatin susması daha uygun olur.

Hutbe aynen namaz gibidir, dinlenilmesi gerekir. Hutbe okunurken cemaat herhangi bir işle meşgul olmaz, konuşmayıp susar ve büyük bir dikkatle hutbeyi dinler. Ebu Hureyre (Radiyallahü Anh)’dan rivayete göre Efendimiz (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem), bu konuda şöyle buyurmuşlardır:

“Cuma günü, imam hutbe okurken, sen (yanıbaşında konuşan) arkadaşına: “Sus!” desen boş laf etmiş olursun.”1

Dipnot:

(1) Buhârî, Cuma 36, Müslim, Cuma 11, (851); Muvatta, Cuma 6, (1, 103); Ebû Dâvud, Salât 235, (1112); Tirmizî, Salât 368, (512); Nesâî, Cuma 22, (3 103, 104)

Etiketler:

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Sayfa başına git